Sokaklar, sadece insanların değil, bizimle aynı dünyayı paylaşan sahipsiz dostlarımızın da yaşam alanı. Kediler, köpekler, kuşlar ve diğer sokak hayvanları, şehir hayatının içinde sessizce var olurlar. Ancak onların varlığı, bizim insanlığımızın bir aynasıdır. Bir medeniyeti anlamanın en iyi yollarından biri, onun sokak hayvanlarına nasıl davrandığına bakmaktır.
Bizler, vaktiyle göçmen kuşlar için bile vakıflar kurmuş, yaralı leylekler için "Gurabahane-i Laklakan" (Leylekler Hastanesi) açmış bir ecdadın torunlarıyız. Ancak bugün sokak hayvanları için gereken hassasiyeti gösterdiğimizi söylemek zor. Açlık, hastalık, trafik kazaları, kötü muamele gibi pek çok sorunla boğuşan bu canlara dair bir çözüm üretmek zorundayız.
Sokak hayvanlarıyla ilgili en büyük sorunlardan biri, kontrolsüz üreme. Belediyelerin kısırlaştırma çalışmalarını yeterli düzeyde yapmaması, sahipsiz hayvan sayısının artmasına neden oluyor. Öte yandan, insanlar tarafından sokağa terk edilen hayvanlar da bu sayıyı artırıyor. Beslenme yetersizliği, barınma sorunu ve hastalıklar ise diğer önemli problemler arasında.
Yerel yönetimlerin, veterinerlik hizmetlerini güçlendirerek sokak hayvanlarını düzenli olarak kısırlaştırması gerekiyor. Böylece kontrolsüz üremenin önüne geçilebilir.
Sokak hayvanlarının sadece toplatılıp barınaklara kapatılması yerine, doğal yaşam alanlarına uygun rehabilitasyon merkezleri kurulmalı.
Belediyeler ve sivil toplum örgütleri iş birliği yaparak mama ve su noktalarını artırmalı. Vatandaşlar da kapılarının önüne bir kap su ve mama koyarak bu harekete destek olabilir.
Hayvan sahiplenmenin özendirilmesi ve teşvik edilmesi için geniş çaplı kampanyalar düzenlenmeli.
Sokak hayvanlarına yönelik kötü muamelenin önüne geçmek için cezai yaptırımlar artırılmalı ve caydırıcı hale getirilmeli.
Yerel Yönetimler, STK’lar ve Bireyler Ne Yapmalı?
Belediyeler, yalnızca hayvanları toplamakla değil, onların sağlıklı ve güvenli bir yaşam sürmesini sağlamakla da yükümlü. Kısırlaştırma, tedavi ve beslenme çalışmalarını artırmalılar.
Sivil toplum örgütleri, farkındalık yaratmalı ve gönüllü çalışmaları yaygınlaştırmalı. Hayvan hakları konusunda eğitimler ve kampanyalar düzenleyerek toplumu bilinçlendirmeliler.
Peki, biz bireyler olarak ne yapabiliriz? Çok şey! Bir kap su ve mama bırakmak, bir canı sahiplenmek, hasta ya da yaralı bir hayvan gördüğümüzde veteriner ya da belediyeyi aramak… Küçük gibi görünen ama büyük etkiler yaratan adımlar atabiliriz.
Unutmayalım, sokak hayvanları bize emanet. Onlara nasıl davrandığımız, insanlığımızın bir göstergesidir. Göçmen kuşlar için vakıflar kurmuş bir medeniyetin çocukları olarak, sokaklarımızdaki dostlarımızı görmezden gelmemeliyiz. Onları korumak, aynı zamanda kendi vicdanımızı ve tarihimize olan saygımızı korumaktır.
